Vahşi Hayvanlar

Vahşi (yaban) hayvan beslemesi çok farklı ve detaylı bir çalışma alanı olup, bu kısımda seçilmiş hayvan türleri için çok genel bilgi verilecektir. Daha fazla bilgi ve detay için site yöneticisi ile temasa geçiniz.

Feret (ferret) olarak bilinen etçil memeli, sansargiller ailesinden, gelinciklerle ve kokarcalarla akraba olan carnivor bir hayvandır. Feretler, 1-2 kg canlı ağırlığında ve kuyruk hariç 40 cm boyunda olabilirler. Feret beslemede kedi yavruları için hazırlanmış mamalar kullanılabilir. Kan, kan yan ürünleri, çiğ balık, balık bulamacı, çiğ at eti, çiğ sığır eti ve çiğ tavuk eti feret beslemede kullanılabilir. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir. Feret çok iyi bir pet hayvanı olarak evlerde barınabilir.

Mink (vizon) olarak bilinen ve kürkü için yetiştirilen bu hayvan feret ile benzer olup, semiaquatic (suda ve karada birlikte yaşayan) bir hayvandır. Ferret ve mink aynı familyaya (Mustlidae) aittir. Mink beslenmesi feretlerde olduğu gibidir. Minkler geniş oyun alanı ve su havuzu ihtiyaçları nedeniyle evlerde barındırılmak için (pet) çok ideal hayvanlar değildir. Günümüzde vizonlar kürkü için modern yetiştiricilikte kullanılmaktadır.

Kirpi, gececi (nocturnal) bir hayvan olup, dikenleri (spike) keratin yapısındadır. Kirpiler (hedgehog) yüksek protein ve düşük yağ içeren diyet ile beslenirler. Kirpiler insektivorus (insekt yiyici) olmalarına rağmen diyet olarak kurbağa, kuş, kuş yumurtası, solucan, salyangoz, meyve ve hayvan leşi de yerler. Çerez, bitki veya tohum yemezler. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir. Kirpilerin en önemli besleme sorunu obezitedir.

Uçan kuskus, 1,5 metre uzunluğunda ve gececi (nocturnal) bir hayvandır. El ve ayakları arasında perde şeklinde olan ve bir paraşüt (patagium) benzeri yapı sayesinde uçamadıkları halde 93 metreye kadar mesafeyi kat edebilirler. Uçan kuskuslar (sugar glides) omnivor hayvanlar olup, mevsime göre buldukları birçok yiyeceği tüketebilirler (insektler, örümcekgiller, küçük omurgalılar, bir günlük civciv, fare, bitkiler). Çerez, tahıl ve tohum yemezler. Diyet olarak eşit miktarda muz, elma, kabuklu portakal, pişmiş tane mısır, kivi, üzüm, kavun, patates ve papaya verilebilir. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir. 

Ötücü kuşlara (papağan ve diğerleri), sürekli ve sadece tohum yedirmek yaşam kalitesi ve süresini olumsuz etkiler. Küçük ötücü kuşlar için yem karışımında millet taneleri, keten tohumu ve kolza tohumları bulunmalı iken, iri kuşların yem karışımında ay çiçeği, aspir, bal kabağı, tahıl taneleri, iri dolmalık biber (pepper), doğranmış kokonat ve bütün kabuksuz çerezler bulunmalıdır. Karışımda yüksek orandaki ay çiçeği tohumu obeziteye neden olur. Bu tür kuşların insanlar ile aynı sofrada olmalarında ve aynı yiyeceklerle beslenmelerinde sakınca yoktur. Fakat bu kuşlara asla soğan, sarımsak, avakado, ravent (rhubarb) bitkisi, çiğ dolma kabak, alkol, kahve, çikolata ve aşırı tuzlu gıdalar verilmemelidir. Bu hayvanlara günlük bir miktar taze sebze, meyve, makarna, patates ve haşlanmış yumurta da verilebilir. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir.

Güvercin-Kumrular bütün haldeki tohumları ve bezelye-fasulye içeren farklı karışımları tüketirler. Bu hayvanlarda yarış amaçlı farklı yemlerin yedirildiği de bilinmektedir. Arada bir keten tohumu ıslatılmak suretiyle yedirilebilir. Kafes kuşlarına genelde bütün halde tohum tüketenler için sindirimin artırılması amacıyla küçük taşlar (grit) verilebilir. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir.

Sürüngenler çok çeşitli olup beslenme rejimleri de farklılık gösterir. Herbivor sürüngenler (yeşil iguana, uromastyx ve skink kertenkeleleri, geko) taze koyu yapraklı bitkiler, ıspanak, brokoli, havuç, dolma kabak ve yeşil fasulye doğranarak seçmeyi-ayıklamayı önlemek amacıyla salata formunda yedirilir. Omnivor kertenkeleler cırcır böceği (cricket) ile günlük olarak beslenmelidir. Bu hayvanlar, cırcır böceği, un kurdu (mealworms) ve tırtıl ile değişmeli olarak beslenmelidir. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir.

Kara kaplumbağaları (tortoises) yüksek kalsiyum ve düşük protein ve düşük yağ içeren diyet ile beslenmelidir. Günlük olarak taze koyu yapraklı bitkiler, havuç, dolma kabak, bezelye, yeşil fasulye ve küçük miktarlarda meyve yedirilmelidir. Ayrıca merada veya yeşil çimlerde otlamasına izin verilmelidir. Yeşil çimenlerin ilaçlı (pestisit) veya gübreli olmaması gerekir. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir.

Su kaplumbağaları (turtles) omnivordur. Diyetlerinin bir kısmı koyu yapraklı bitkiler bir kısmı ise hayvansal ürünlerden (solucan, cırcır böceği, un kurdu) oluşmalıdır.

Yılanların avlayarak yedikleri yiyecekler arasında; memeliler, küçük sürüngenler, amfibianlar, yumurta, balık, insekt, tavuk ve solucan olmakla birlikte, bu hayvanlar daha çok fare, rat ve tavşan tercih ederler. Semiaquatik yılanlar ayrıca küçük balıkları da yerler. Yılan beslerken yiyecekler önüne atıldıktan sonra en çok 10 dakika beklenmeli ve yenmediğinde geri alınmalıdır. Bütün olarak yutulan avların sindirimi 5 gün veya daha fazla süre alabilir. Sindirilmeyen kıl ve kemikler kompakt halde dışkı ile atılır. Yetişkin bir yılan 1, 2 veya 3 haftada bir kez avladığı yiyecek ile idare edebilir. Fakat genç olanlar haftada bir kez beslenir. Besleme için kullanılan yiyeceğin büyüklüğü, yılan vücudunun en büyük kısmı ölçü alınarak yapılır. Aşırı beslemeler sindirim kanalını tıkayabileceği gibi yiyeceğin kusulmasına da neden olur. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir.

Kurbağalar karnivor oldukları için sadece canlı hayvanlar olan insekt, solucan, küçük balıklar, güve (moth: güve, tırtıl, küçük kelebekler) ve omurgasızlar (invertebrate: çekirge, örümcek, kelebek, sinek, solucan, ahtapot, yengeç, ıstakoz, midye ve denizanası) ile beslenirler. Fakat küçük larvalar; balık, alg ve diğer yiyecekler ile de beslenirler. İri kurbağalar ayrıca fare, rat, civciv ve diğer yiyecekleri tüketebilir. Küçük kurbağalar meyve sinekleri ve sivrisinek larvaları gibi daha küçük yiyecekleri tercih eder.

Akrepler karnivor olmalarına rağmen sıvı gıdaları tercih ederler. Ağıza alınan gıdalar parçalara ayrılarak hamurlaşmış beyaz görünümlü lokmalara çevirir. Bu lokmalar sindirim enzimleri ile sıvı forma dönüştürülerek bağırsaklara gönderilir. Evcil olarak yetiştirilen akreplere cırcır böceği yedirilebilir. Sadece cırcır böceği yedirilmesi durumunda böcekler ezilerek un haline getirilmeli ve mineral desteği yapılarak yedirilmelidir. İri akreplere yavru fare (pinkie mouse) ve cırcır böcek verilebilir. Yetişkin akrepler haftada 2 kez, gençler ise her gün beslenmelidir.

Örümcekler (tarantula) karnivor olup canlı hayvanları avlayarak beslenirler. En çok tercih edilen yiyecekler, çekirge, cırcır böceği ve solucanlardır. Arada bir örümceklere yavru fare (pinkie mouse) de verilebilir. Yetişkinler gün aşırı gençler ise her gün beslenmelidir. Örümcekler akrepler gibi canlı hayvanları ağızda parçalara ayırır, sindirim enzimi ile beyaz hamur lokmalar haline getirir ve mideye gönderirler.

Timsahlar fırsatçı avcıdırlar. Timsahların yiyecekleri arasında omurgasızlar (invertebrate: çekirge, örümcek, kelebek, sinek, solucan, ahtapot, yengeç, ıstakoz, midye ve denizanası), balıklar ve ruminantlar bulunur. Timsah beslemede sakatatlar ve pelet yemler de kullanılabilir.

Tuatara isimli sürüngenin beslenmesinde daha çok canlı omurgasızlar (invertebrate: çekirge, örümcek, kelebek, sinek, solucan, ahtapot, yengeç, ıstakoz, midye ve denizanası) kullanılır. Bazen omurgasızlar vitamin-mineral karışımı takviyesi ile birlikte yedirilir.

Devekuşu (ratitler) tam bir vejetaryendir (otçul). Mera, yeşil otlar, yapraklar, çiçekler, meyveler ve nadir de olsa insekt ve omurgasızlar (invertebrate: çekirge, örümcek, kelebek, sinek, solucan, ahtapot, yengeç, ıstakoz, midye ve denizanası) devekuşlarının yiyecekleridir. Pelet formunda yiyecekler de yedirilebilir. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir.

Develer (camel) ruminant oldukları için otçul bir besleme rejimine tabi tutulmalıdır. İhtiyaca göre rasyon %50’den fazla konsantre yem içerebilir. Hayvanat bahçesi şartlarında develer fazla enerji harcamadıkları ve et-süt bazlı üretime dâhil olmadıkları için rasyonları genelde kaba yem ağırlıklı olmalıdır. Kaba yem olarak kuru yonca ve çayır otu karışımları yedirilebilir. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir.

Goril besleme, goril türü ve mevsime göre değişir. Batı ova gorili (Western lowland gorilla – Gorilla gorilla gorilla) rasyonunun %67’si meyvelerden (muz, vb.), %17’si yapraklar, tohumlar ve dallardan, %3’ü ise karınca (termit) ve tırtıllardan (caterpillar) oluşur. Dağ gorilleri (Mountain gorilla – Gorilla beringei beringei) yüksek kısımlarda (bölgelerde) bulunan meyvelerden ve bitkilerden beslenirler. Rasyon genelde %86 oranında dal, yaprak ve sürgünlerden (shoot), %7 oranında köklerden, %3 oranında çiçeklerden, %2 oranında meyvelerden ve %2 oranında ise karınca, salyangoz ve larva (grub) gibi besinlerden oluşur. Yetişkin bir goril günde yaklaşık yaş halde 18 kg yukarıda bahsi geçen yemlerden tüketebilir. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir.

Orangutanların rasyonunda yaklaşık %90 meyve bulunur (meyve olarak daha çok durian meyvesi). Meyve dışında orangutanlar yaprak ve kabuklu kuru yemiş de tüketirler. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir.  

Penguenler; balık, kalamar ve deniz kabukluları ile beslenir.

Albatroz, petrel ve batağanlar gibi deniz kuşları; balık, kalamar ve invertebrate (çekirge, örümcek, kelebek, sinek, solucan, ahtapot, yengeç, ıstakoz, midye ve denizanası) ile beslenirler.

Balıkçılgiller (heron) karnivor olup beslenmek için amfibianlar, su böcekleri, balıklar, küçük memeliler, kuşlar, kemirgenler, yavru tavşanlar, civcivler, yumuşakçalar ve sürüngenleri yerler.

Kazlar (anseriformes), NRC tarafından belirlenmiş besin madde ihtiyaçlarına göre beslense de, yaşama payında (maintanance) beslenen kazlara pratikte canlı insektler, yeşil otlar ve mera gibi takviyeler yapılır. Karnivor olan farklı kazgilllere balık de verilebilir.

Kartal-Şahin gibi yırtıcı kuşları karnivor olduklarından yiyecek olarak canlı bıldırcın, civciv, fare, rat, tavşan, diğer küçük memelileri ve kimi zaman da balıkları yerler.

Maymunlar genelde bitki, meyve, çerez, insekt ve omurgasızlar (invertebrate: çekirge, örümcek, kelebek, sinek, solucan, ahtapot, yengeç, ıstakoz, midye ve denizanası) ile beslenirler. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir.   

Zürafalar bitki tomurcuklarını ve üst kısımlardaki taze yaprakları tüketirler. Diyette en az %25 ADF, %10-14 ham protein, %5 nişasta ve %2-5 yağ bulunmalıdır. Ruminant olan zürafaların rasyonunda kaba yem olarak en mükemmel tercih kuru yonca otu olabilir. Kaba yem dışında zürafalar tabiatta tomurcukları da tükettiği için rasyonda konsantre yem oranı %77’ye kadar çıkabilir. Fakat pratikte zürafa rasyonlarına yaz aylarında yaklaşık %35 kış aylarında ise %45 konsantre yem katılabilir. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir.

Aslanlar karnivor olduklarından sığır eti, koyun eti, tavuk, tavşan, at eti ve at kafası yerler (günde 7-8 kg). Ayda birkaç kez kemik yedirmek te uygundur. Vahşi hayatta aslanlar et olan her şeyi yiyebilirler. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir.

Kaplanlar karnivor olduklarından sığır eti, koyun eti, tavuk, tavşan, at eti ve at kafası yerler. Kaplanlar günde bir kerede 40 kg et yiyebilirler. Pratikte bir kaplan yılda 50-200 kg canlı ağırlığında 50 tane geyik (haftada bir adet) yiyebilir. Vahşi hayatta kaplanlar et olan her şeyi yiyebilirler. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir.

Su Aygırı (Hippopotamus amphibius), vücut ağırlığının kuru madde olarak %1,2’si kadar yem tüketir (yaş halde %15). Memeli ve çift toynaklı olan su aygırları canlı ağırlık olarak özellikle erkekler 2800 kg’a kadar ulaşabilirler. Pratik olarak 560 kg canlı ağırlıktaki bir su aygırı günde en az 5 kg kuru ot tüketir. Erkek ve gebe dişiler daha fazla yem tüketir. Belirtilen miktarlar mera otlaması ile alınabileceği gibi biçilen otların yedirilmesi de mümkündür. Yedirilen veya otlatılan mera kalitesi iyi değil ise takviye yem yedirilmelidir.

Kangurular memeli otçul hayvanlar olup, keseleri (pouch) sayesinde yavrularını koruyarak büyütürler. Sığırlar gibi kanguru midesinde de mikroorganizmaların (bakteri, protozoa, mantar, vb.) bulunduğu ve fermentasyonun gerçekleştiği bir kısım (sacklike front chamber) mevcuttur. Kangurular diğer ruminantlar gibi ruminasyon (geviş getirme) yaparlar. Midenin bu kısmında neredeyse hiç metan gazı üretilmez çünkü fermentasyon sonucu açığa çıkan hidrojen metan üretiminde değil asetik asit (enerji kaynağı) üretiminde kullanılır. Kanguru midesinde bulunan bu tip mikroorganizmalar ineklere adapte edilerek metan üretiminin azaltılmasına çalışılmaktadır. Kangurularda midenin diğer kısmı ise ruminantlardaki gibi tüp şeklinde olan ve abomazum ile benzer bir yapıda (tubiform) olan kısımdır. Yemlerin (bitkilerin-otların) sindirim randımanı koyun ve kanguruda benzerdir (tüketilen yemin yaklaşık %55’i sindirilir). Kangurular neredeyse aylarca su içmeden hayatta kalabilir. Günde yaklaşık 10 saat süreyle otlayan kangurular, koyunların günlük olarak içtiği suyun sadece %13’ü kadar su içer ve idrarı çok konsantre olarak vücuttan atabilir. En yaygın kangurular, kırmızı (Avustralya – Macropus rufus) ve gri kangurular olarak bilinir.

Lemur, ev kedisi kadar büyüklükte bir hayvan olup, boyu (kafa dâhil) 45 cm olmakla birlikte kuyruk uzunluğu yaklaşık 60 cm’dir. Lemurlar, meyve, çiçek, yaprak, ağaç kabuğu, büyük insektler ve kimi zaman bukelemun (chameleons) gibi büyük vertabrateleri yerler. Hayvanat bahçesi şartlarında lemurlar daha çok sebze, yeşillik, nişasta, nişasta jeli, bisküvi, kuru meyveler tüketebilirler.

Aye-aye, lemura benzeyen, gececi (nocturnal), Madagascar orijinli, uzun kemikli parmaklı, farelerinkine benzeyen keskin dişli ve uzun kuyruklu bir hayvandır. Bu hayvanlara farklı bitki kısımları (yaprak, dal, vb.), meyve, nektar, tohum, mantar (yiyecek); hayvanat bahçesi şartlarında ise bal, yer fıstık ezmesi, kabuklu yiyecekler (çerez), meyve, sebze meyve kurdu, şeker kamışı gibi yiyecekler yedirilebilir. 

Malayan Tapir (oreo), oreo bisküvisine benzer olduğu için oreo ismini de alır. Bir metre yükseklikte, 300 kg canlı ağırlığında ve 2,5 metreye varan uzunluğu ile oreolar file benzer fakat çok daha kısa bir burun (hortum) yapısına sahiptir. Oreolar, vejeteryan olup (non-ruminant) yumuşak yaprakları, ağaç filizlerini (shoot), su bitkilerini, meyveleri, tahılları tüketebilir. Hayvanat bahçesi koşullarında kuru yonca otu, elma, tahıl, muz, havuç, patates ve maymun yiyeceklerini tüketebilirler. 

Lama (Lama glama), deveye benzer fakat hörgücü olmayan bir ruminant hayvandır (deve gibi modifiye ruminant – 3 kompartımanlı mideli). Günde 30 km yürüyebilen fakat koştuğunda 60 km/sat hıza ulaşabilen bu hayvanlar kaba yemle beslenirler. Kaba yem ağırlıklı beslenmeleri uygun ise de ileri gebe ve doğum yapanlara ilave yem (tane yem) takviyesi yapılmalıdır.

Two-toed sloth isimli hayvan aşırı ağır hareket ettiğinden tüylerinde yosun (alg) dahi oluşabilir. Sloth, İngilizcede çok ağır-yavaş-uyuşuk-miskin manasında olup, bu hayvanlar da bu özelliği nedeniyle bu ismi almaktadır. Günde 15-20 saat uyurlar. Dünyanın en yavaş memelisidir. Kıvrımlı ve güçlü el-tırnakları ile ağaç dallarına tutunarak yaşarlar ve gece avlanırlar. Haftada bir kez idrar yapmak ve dışkılamak için ağaçlardan aşağı inerler. 50-65 cm uzunluğunda ve 5-10 kg canlı ağırlığında olan bu hayvanların tüyleri 15 cm kadar uzundur. Slothlar, meyve, tomurcuk, sürgün, çiçek, yaprak ve maymun yiyecekleri tüketirler.  

Komodo Dragon (ejderha), uzun çatallı dilleri ile kilometrelerce uzaktaki hayvanları hissedebilirler. 80 kg canlı ağırlığında, 2,5-3,0 metre uzunluğunda olan ve 60 adet keskin dişleri bulunan bu hayvanlar etçildir. Yetişkinlerin yiyecekleri arasında manda, domuz, geyik, zehirli yılan ve küçük ejderha bulunur. Küçük yaştaki ejderhalar ise küçük kertenkele, yumurta, çekirge ve böcek (beetle) yer. Hayvanat bahçesi şartlarında ejderhalar yaşlarına uygun cüsseleri için, balık rat, tavşan, kertenkele, yumurta, çekirge, keçi (tamamı veya yarısı, çeyreği) gibi yiyecekler tüketirler.

Zebra, 400-500 kg canlı ağırlığında ve 160 cm boyunda olan bu hayvanlar ot ve tahıl tüketirler. En uygun otlar çayır otu ve kuru yoncadır.

Gergedan (Greater One-horned Rhinoceros), burun üstünde tek boynuzu olan özel bir hayvandır. 3,8 metre uzunluğunda, 1,8 metre boyunda ve 2,5-3,0 ton ağırlığında olan bu hayvanların 53 cm uzunluğuna varan bir boynuzu mevcuttur. Gergedanlar otçul hayvanlar olup genelde ot, yaprak, meyve, ağaç yumuşak dalları ve tahıl tüketirler. Hayvanat bahçesi şartlarında gergedanlara kuru ot, kuru yonca, tahıl, tomurcuk, suda yetişen yumuşak bitkiler ve diğer bitki kısımları yedirilebilir. 

Geyik-Ceylan, ruminant olmalarına rağmen otlardan daha çok tomurcuklar ile beslenirler. Yerden 180 cm yüksekteki ağaçlara ulaşarak yem tüketebilirler. Tabiatta ağaç tomurcukları, ağaç kabukları, mera otları, meyve, mantar, çerez, ağaç dalları ve yapraklar ile beslenen bu hayvanlar evcilleştirildiğinde daha çok kaliteli otlarla beslenebilirler. Emziren ve ileri gebe hayvanlara ot dışında bir miktar tane yem takviyesi yapılmalıdır. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir. 

Bufalo-Manda terimi suda olanlar için su bufalosu (Bubalus bubalis – manda – camış) olarak isimlendirilse de farklı türleri ve su alanı kullanım farklılıkları söz konusudur. Kaba yem ağırlıklı beslenmeleri uygun ise de ileri gebe ve doğum yapanlara ilave yem (tane yem) takviyesi yapılmalıdır.

Bizon (buffalo – Amerikan bizonu) modern üretimi, yoğun sığır besisi şeklinde ve yoğun tane yem yedirilerek yapılmaktadır. Fakat hayvanat bahçesinde barındırılan bizonlar için kaliteli kaba yem (kuru yonca gibi) yedirilmesi yeterlidir. Fakat ileri gebe ve doğum yapanlara ilave yem (tane yem) takviyesi yapılmalıdır. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir.

Filler, vücut ağırlıklarının yaş halde %5’i kadar (kuru madde bazında %1,25’i kadar) yem (ot-bitki-ağaç parçaları ve dallar) tüketirler. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir.   

Ayı omnivor bir hayvan olup, yiyecekleri arasında meyve, tahıl, balık, kuş, insekt, larva, bal ve memeli hayvanlar (geyik, vb.) bulunur. Fakat ayı yiyeceklerinin çoğunluğu et olmayan türdendir. Su, hayvanlara ad libitum verilmelidir.

Yarasa, uçabilen bir memelidir. Vahşi doğada yarasalar sığır, eşek, domuz ve at gibi hayvanların kanı ile beslenir. Hayvanat bahçelerinde ise yarasalar mezbahanelerden elde edilen sığır kanı ile beslenirler.

Sırtlan (hyena), karnivor bir hayvan olup et ile beslenir. Günde 15 kg et tüketebilirler. Hayvanat bahçesi şartlarında sırtlanlar haftada 5 gün beslenirler. Haftada bir kez kemik yedirilir.

Tamandua, karıncayiyen bir hayvandır. Tırnakları (pençe) 10 cm kadar uzun olup ön bacaklarda 4’er adet, arka ayaklarda 5’er adet bulunur. Burun (snout) uzun ve konkavdır. Ağızda diş bulunmaz fakat 40 cm uzunluğunda dil mevcuttur. Yaklaşık 5 kg canlı ağırlıkta olan tamandualarda vücut 50-90 cm, kuyruk ise 40-60 cm uzunluğundadır. Tamandualar, insekt, kurt (worm) ve intervertabrate yerler.Porsuk (Meles meles), meyve, bal, yılan ve beslenen ve sansargiller ailesine ait bir hayvandır. Porsukların (badger) boyu 90 cm ağırlığı ise yaklaşık 20 kg kadardır.   

Porsuk (Meles meles), meyve, bal ve yılan ile beslenen ve sansargiller ailesine ait bir hayvandır. Porsukların (badger) boyu 90 cm ağırlığı ise yaklaşık 20 kg kadardır.   

%d blogcu bunu beğendi: